قال مولانا المهدی عجل­الله تعالی فرجه:  إن استرشدت ارشدت و إن طلبت وجدت

اگر خواستار هدایت باشی هدایت می شوی و اگر جوینده باشی یابنده­ای

در این فضای غبار آلودی که همه داد از غلبه شیطان و هوای نفس می­زنیم چقدر دنبال هدایت هستیم؟ تا چه اندازه به دنبال راهنما می­گردیم که هدایتمان کند و دستمان را بگیرد؟

آیا به اندازه­ای که برای تماشای یک مسابقه فوتبال و... وقت می­گذاریم برای کسب معارف دینی و تقویت پایه­های اعتقادی­مان هم وقت می­گذاریم؟ آیا به اندازه­ای که یک سریال تلویزیونی را ماهها دنبال می­کنیم به دنبال فهم حلال و حرام دین­مان هستیم؟ آیا به دنبال این هستیم تا آنچه مورد رضایت امام زمانمان است را بشناسیم و به آن عمل کنیم و از آنچه مورد پسند حضرت نیست دست برداریم؟

همه ما در طول زندگی چیزهایی را گم کرده­ایم و شاید ساعتها و روزها و هفته­ها و... به دنبال آن گشته­ایم تا آنرا بیابیم، براستی در قبال گمشده اصلی­مان چگونه­ایم؟ چقدر نگران نبودن امام زمانمان هستیم و چقدر در جستجوی او؟!

براستی جایگاه امام زمان در زندگی روزمره ما چیست؟ چقدر در طول زندگی به یاد او هستیم؟ و آیا بود و نبود او برای ما چندان اهمیتی دارد؟ و آیا از غیبت او نگران و رنجور هستیم یا...؟!

      گفتم شبی به مهدی از تو نــگاه خواهم

                                  گفتا که من هم از تو ترک گنــــاه خواهم

    گفتم که روی ماهت از من چرا نهان است

                                                              گفتا تو خود حجابی ورنه رخـم عیان است

بحارالانوار ج 51؛ ص 339